Η αναζήτηση της επόμενης μέρας, είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία.
Εμπεριέχει όλη τη αμφιβολία του αγνώστου, τη φοβία του "χωρίς back up" και τη βεβαιότητα της δυσκολίας.
Εκείνοι που είναι "συνοδοιπόροι" σου σ'αυτή την αναζήτηση, δεν μπορεί παρά να είναι απλοί θεατές, αφού αυτή είναι καθαρά προσωπική διαδικασία.
Τους χρειάζεσαι, δε λέω, πολλές φορές μάλιστα η ανάγκη γι'αυτούς είναι πολύ μεγάλη, είτε ορίζεται ως παρουσία, είτε ως καλός λόγος, είτε ως αγκάλιασμα.
Όμως, η διαδικασία είναι στ' αλήθεια προσωπική και κανείς δεν μπορεί να σου πάρει την αμφιβολία ή τη φοβία ή τη βεβαιότητα...τουλάχιστον όχι όσο θα ήθελες ή όσο θα ήθελε εκείνος...
Υπάρχει πάντα και το ερωτηματικό του πόσο σωστή θα ήταν η όποια απόφαση για την επόμενη μέρα, αν βασιζόταν σε συμβουλές, προτάσεις ή προσωπικές σκέψεις κάποιου τρίτου.
Όσο κι αν ενδιαφέρεται για σένα αυτός, το σίγουρο είναι ότι απλά δεν είναι εσύ!
Κι αυτό από μόνο του είναι ένα σοβαρό πρόβλημα...(μέσα στ' άλλα που καλείσαι να λύσεις).
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία που δεν παίρνει αναβολή!
Γιατί η "επόμενη" μέρα έχει γίνει μέσα σε 24 ώρες "προηγούμενη". Εύκολα, αγόγγυστα, αβασάνιστα.
Κι ο χρόνος αποδεικνύεται για άλλη μια φορά καλύτερος δρομέας από σένα. Τόσο στις μικρές, όσο και στις μεγάλες αποστάσεις. Είναι πιο γρήγορος, πιο δυνατός, πιο αποτελεσματικός.
Κι εσύ θα έρθεις δεύτερος ούτως ή άλλως. Δεύτερος και καταϊδρωμένος και είναι και ζήτημα αν θα φτάσεις στο τέρμα τελικά...
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία, που δεν παίρνει αναβολή και δεν αξιολογεί καθόλου τις αντοχές σου!
Είναι ένας τροχός κι εσύ είσαι το χάμστερ. Αυτός γυρίζει ολοένα και πιο γρήγορα και εσύ εναγωνίως, κουνάς τα μικρά σου ποδαράκια. Αν είσαι αρκετά τυχερός, κάποια στιγμή θα βρεθεί η έξοδος. Αν είσαι λιγότερο τυχερός, δεν θα βρεθεί η έξοδος, απλώς ο τροχός θα σταματάει πού και πού για να πίνεις νερό, σε μία πρόσκαιρη λύτρωση, ώστε να αναλάβεις δυνάμεις και να ξεκινήσεις και πάλι την άσκοπη γύρα σου...
Φίλοι κι αγαπημένοι μπορούν να θεωρηθούν συναγωνιστές, αλλά σε παράλληλους "τροχούς". Ο καθένας στον δικό του, έστω κι αν είναι σε πλαϊνά κλουβιά... Απ' αυτή και μόνο την άποψη, καταλαβαίνει κανείς πόση βοήθεια μπορούν να σου προσφέρουν πραγματικά: Όση μπορείς κι εσύ να προσφέρεις σ' αυτούς...
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία, που δεν παίρνει αναβολή και δεν αξιολογεί καθόλου τις αντοχές σου, αλλά δεν έχει υπολογίσει και απολύτως σωστά τις δυνάμεις σου!
Έτσι, αν είσαι αρκετά έξυπνο χάμστερ και λιγάάκι εφευρετικό, μπορείς να ξεκινήσεις, ρυθμίζοντας εσύ αρχικά την ταχύτητα του τροχού, όσο αυτός κινείται ακόμα αργά και να του δώσεις το τέμπο με τα δικά σου ποδαράκια...Χρειάζεται λίγο παραπάνω αυτοσυγκέντρωση και ενδεχομένως σε πρώτη φάση να αποδειχτεί πιο επίπονο, όμως το να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου - εν προκειμένω στα πόδια σου - ίσως είναι τελικά αυτό που θα σε αποζημιώσει για τον κόπο...
Αν η διαδικασία δεν σ' έχει μετρήσει καλά, πράγμα σπάνιο, αλλά όχι και του "ποτέ", υπάρχει πάντα περίπτωση να είσαι εσύ ο νικητής. Στο μεταξύ, μπορεί να έχεις βρει πού ακριβώς είναι η έξοδος ή να έχεις καταφέρει να πηδήξεις απ' τον τροχό, ακριβώς την κατάλληλη στιγμή ώστε να διαφύγεις απ' αυτήν.
Δεν ξέρω, αλλά όσο κερδίζεις χρόνο, τόσο αυξάνεις τις πιθανότητές σου...
Ουσιαστικά αυτό δεν έκανε και ο Μαγκάϊβερ;
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία, που δεν παίρνει αναβολή και δεν αξιολογεί καθόλου τις αντοχές σου, αλλά δεν έχει υπολογίσει και απολύτως σωστά τις δυνάμεις σου, ωστόσο δεν παύει να διαρκεί όλο κι όλο μόνο 24 ώρες...
Εμπεριέχει όλη τη αμφιβολία του αγνώστου, τη φοβία του "χωρίς back up" και τη βεβαιότητα της δυσκολίας.
Εκείνοι που είναι "συνοδοιπόροι" σου σ'αυτή την αναζήτηση, δεν μπορεί παρά να είναι απλοί θεατές, αφού αυτή είναι καθαρά προσωπική διαδικασία.
Τους χρειάζεσαι, δε λέω, πολλές φορές μάλιστα η ανάγκη γι'αυτούς είναι πολύ μεγάλη, είτε ορίζεται ως παρουσία, είτε ως καλός λόγος, είτε ως αγκάλιασμα.
Όμως, η διαδικασία είναι στ' αλήθεια προσωπική και κανείς δεν μπορεί να σου πάρει την αμφιβολία ή τη φοβία ή τη βεβαιότητα...τουλάχιστον όχι όσο θα ήθελες ή όσο θα ήθελε εκείνος...
Υπάρχει πάντα και το ερωτηματικό του πόσο σωστή θα ήταν η όποια απόφαση για την επόμενη μέρα, αν βασιζόταν σε συμβουλές, προτάσεις ή προσωπικές σκέψεις κάποιου τρίτου.
Όσο κι αν ενδιαφέρεται για σένα αυτός, το σίγουρο είναι ότι απλά δεν είναι εσύ!
Κι αυτό από μόνο του είναι ένα σοβαρό πρόβλημα...(μέσα στ' άλλα που καλείσαι να λύσεις).
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία που δεν παίρνει αναβολή!
Γιατί η "επόμενη" μέρα έχει γίνει μέσα σε 24 ώρες "προηγούμενη". Εύκολα, αγόγγυστα, αβασάνιστα.
Κι ο χρόνος αποδεικνύεται για άλλη μια φορά καλύτερος δρομέας από σένα. Τόσο στις μικρές, όσο και στις μεγάλες αποστάσεις. Είναι πιο γρήγορος, πιο δυνατός, πιο αποτελεσματικός.
Κι εσύ θα έρθεις δεύτερος ούτως ή άλλως. Δεύτερος και καταϊδρωμένος και είναι και ζήτημα αν θα φτάσεις στο τέρμα τελικά...
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία, που δεν παίρνει αναβολή και δεν αξιολογεί καθόλου τις αντοχές σου!
Είναι ένας τροχός κι εσύ είσαι το χάμστερ. Αυτός γυρίζει ολοένα και πιο γρήγορα και εσύ εναγωνίως, κουνάς τα μικρά σου ποδαράκια. Αν είσαι αρκετά τυχερός, κάποια στιγμή θα βρεθεί η έξοδος. Αν είσαι λιγότερο τυχερός, δεν θα βρεθεί η έξοδος, απλώς ο τροχός θα σταματάει πού και πού για να πίνεις νερό, σε μία πρόσκαιρη λύτρωση, ώστε να αναλάβεις δυνάμεις και να ξεκινήσεις και πάλι την άσκοπη γύρα σου...
Φίλοι κι αγαπημένοι μπορούν να θεωρηθούν συναγωνιστές, αλλά σε παράλληλους "τροχούς". Ο καθένας στον δικό του, έστω κι αν είναι σε πλαϊνά κλουβιά... Απ' αυτή και μόνο την άποψη, καταλαβαίνει κανείς πόση βοήθεια μπορούν να σου προσφέρουν πραγματικά: Όση μπορείς κι εσύ να προσφέρεις σ' αυτούς...
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία, που δεν παίρνει αναβολή και δεν αξιολογεί καθόλου τις αντοχές σου, αλλά δεν έχει υπολογίσει και απολύτως σωστά τις δυνάμεις σου!
Έτσι, αν είσαι αρκετά έξυπνο χάμστερ και λιγάάκι εφευρετικό, μπορείς να ξεκινήσεις, ρυθμίζοντας εσύ αρχικά την ταχύτητα του τροχού, όσο αυτός κινείται ακόμα αργά και να του δώσεις το τέμπο με τα δικά σου ποδαράκια...Χρειάζεται λίγο παραπάνω αυτοσυγκέντρωση και ενδεχομένως σε πρώτη φάση να αποδειχτεί πιο επίπονο, όμως το να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου - εν προκειμένω στα πόδια σου - ίσως είναι τελικά αυτό που θα σε αποζημιώσει για τον κόπο...
Αν η διαδικασία δεν σ' έχει μετρήσει καλά, πράγμα σπάνιο, αλλά όχι και του "ποτέ", υπάρχει πάντα περίπτωση να είσαι εσύ ο νικητής. Στο μεταξύ, μπορεί να έχεις βρει πού ακριβώς είναι η έξοδος ή να έχεις καταφέρει να πηδήξεις απ' τον τροχό, ακριβώς την κατάλληλη στιγμή ώστε να διαφύγεις απ' αυτήν.
Δεν ξέρω, αλλά όσο κερδίζεις χρόνο, τόσο αυξάνεις τις πιθανότητές σου...
Ουσιαστικά αυτό δεν έκανε και ο Μαγκάϊβερ;
Η αναζήτηση της επόμενης μέρας είναι πάντα μία επίπονη διαδικασία, που δεν παίρνει αναβολή και δεν αξιολογεί καθόλου τις αντοχές σου, αλλά δεν έχει υπολογίσει και απολύτως σωστά τις δυνάμεις σου, ωστόσο δεν παύει να διαρκεί όλο κι όλο μόνο 24 ώρες...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου